Każda osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą posiadająca wpis do Ewidencji Działalności Gospodarczej jest zobowiązana do przekazywania comiesięcznych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych właściwego według miejsca prowadzenia działalności. Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, czyli potocznie mówiąc przedsiębiorca, ma prawo do korzystania przez okres dwóch lat z obniżonych składek społecznych jeżeli nie prowadziła działalności przez ostatnie pięć lat. Pozostałe podmioty obowiązuje płacenie pełnych składek. Zalicza się do nich składki społeczne, czyli obowiązkowe emerytalna i rentową oraz chorobową, która jest dobrowolna dla osób posiadających wpis do ewidencji a także fundusz pracy opłacany obowiązkowo tylko dla pełnych składek ZUS. Natomiast stałą i niepodzielną składką, czyli niepodlegającą obniżeniu jak w przypadku społecznej, jest składka zdrowotna. Wysokości składek są ustalane corocznie przez ZUS. Nieterminowe regulowanie należności z tytułu dobrowolnej składki społecznej chorobowej powoduje odebranie świadczeń wchodzących w zakres ubezpieczenia chorobowego, to jest miedzy innymi zasiłku macierzyńskiego, zasiłku na prawach zasiłku macierzyńskiego, zasiłku opiekuńczego. Prawo do wyżej wymienionych świadczeń osoba prowadząca działalność nabywa dopiero po 90 dniach wyczekiwania, czyli nie dostanie na przykład świadczenia chorobowego w pierwszych trzech miesiącach opłacania składek. Pełne składki, czyli społeczne i zdrowotną, płaci przedsiębiorca, który nie posiada innego tytułu do ubezpieczeń, na przykład umowy o pracę albo zlecenia. Jeżeli przedsiębiorca jest zatrudniony na umowę o pracę, bądź umowę zlecenie u innego pracodawcy, wówczas z tytułu prowadzenia swojej działalności musi płacić tylko i wyłącznie składkę zdrowotną, czyli jego koszty prowadzenia działalności są niższe.
